iyi lan aslında, evet lan, çokta kasmamak lazım beyoğlu melankolikleri gibi. yapıyoruz yani birşeyler, ne bilim.
Limoni. Yani nasıl desem güvenmek isterim ama güvenemem, bir şeyleri kabul ettirmek isterim ettirtemem. Duruma el atacağım inş
yani nasıl desem ansızın gecenin bir yarısı dolabı açıp bir şeyler yemek üzereyken yakalıyorum kendimi..
ben kendime küsüm resmen, çoğu zaman salakça hatalar yapıp kendimle bir çıkmaz sokağa giriyorum. zaman zaman beni ters köşe yaptığı da oluyor. (sanırım kendileri bana düşman)
bugün iğrenç. iki lafı toplayıp "başınız sağolsun" diyemediğim için kendimle aram çok kötü bugün. kafamı arabayı park ettiğim yere taktığımdan "elimden ne gelir,ne yapabilirim" diye sormadığım için kendime çok kızgınım. "ne zamandır kötü görünüyorsunuz, üzülüyorum" demediğim için kalbimi değer verdiklerime yormadığım için çok öfkeliyim. duyduklarımı anca 3 sokak ötedeki eczanenin kapısında idrak ettiğim için kafamı duvarlara vurmak istiyorum. "hocam acınızı ortadan ikiye bölün yarısı benim payım" diyemediğim için çok üzgünüm. şaşkınlığıma verin. benim bugün kendimle aram çok kötü.