halka, sessiz tepe, exorcist, evdeki düşman gibi birçok korku filminde korkunun kaynağı olarak ergenliğin sınırına varmış bir kız görüyoruz.bu motifi kim keşfetmişse, başarmış, çocukken halka filmini izleyince aklım çıkmıştı.ama nedir küçük kızı korku öğesi yapan, neden seçilir ve neden bir dernek kuracak kadar çoğaldılar? üstelik bakınca bir kaç ortak nokta var:korkunçlu kızlar genelde yetimdirler, filmin baş karakteri korkunçlu kızla cebelleşme halinde bir annedir ve filmin final sahnesinde anne rolündeki kadın "ben senin annen değiliiiiim" diye korkunçlu kıza son darbeyi vurur.şimdi ister istemez filmin dokusundaki freudyen problem kendini belli ediyor hatta evdeki düşman filminde bu bir metafor halinde bile değil, küçük kız harbiden elektra(oidipus) kompleksine uygun olarak babayı anneden çalmaya çalışıyor.ama bir baba olmasa bile,anne ile yetim kız arasında bir uyuşmazlık var.sanki elektra(oidipus) kompleksi sadece evlat için değil ebeveyn için de geçerli.belki bu yüzden korku filmlerinde en çok duyulan cümlelerden birisidir"ben senin annen değilim". küçük kızın kötücüllüğünün gizli kalması ya da bir hayalet olması, aile ilişkisinde oidipus kompleksinin bir hayalet gibi gizli kalmasının metaforu olabülür. bilmemezlikten geldiğimiz şeyleri korku filmleri nasıl da bize karşı kullanıyor. benim görebildiklerim bunlar ama çok daha fazlasını içerdiğini sezinliyorum