ben ölümle ve sevdiklerinizin ölüm ihtimali ile daha açık yüzleşmenin getirdiği içsel bir hesaplaşma yaşadım ve yaşamaya da devam ediyorum.

bir yerden sonra insan anlıyor ki herkes bu hayatta kendine yeten biri olmak zorunda. stresle yaşamaya devam edebilenler hayatta kalacak.

hem evde kalıp dışarı çıkmamak anlamında sosyalleşme imkanlarının daralması ile mücadele olarak stres ile başa çıkma hem de geleceğe dönük belirsizlik ortamının sunduğu çaresizlik ile mücadele anlamında.
çokça sinir,stres ve depresyon. tek güzel katkısı çizim yeteneğimi keşfetmiş olmam sanırım.
bana bir üniversite diploması kattı bu yıl, ha bir de yenisine başladım. herkes kadar derdim, stresim oldu ama zaten alıştık bunlara. olumlu pek bir şey edinemedik ama çabalıyoruz.